Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar kategorisindeki güncel hukuki gelişmeler, mevzuat değişiklikleri ve içtihat analizleri.
Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda maddi delil yokluğunda mağdur beyanının sübuta etkisi, Yargıtay ve AİHM kriterleri çerçevesinde titiz bir güvenilirlik testine tabidir. Şüpheyi gideren tutarlılık, husumet denetimi ve tıbbi bulgularla illiyet bağı, ceza yargılamasında mahkumiyet hükmünün temel dayanağını oluşturur.
Türk Ceza Kanunu 105/2-d uyarınca elektronik haberleşme araçlarıyla işlenen cinsel taciz suçları, şikayete bağlılık unsurunun aşılması ve ispat yükünün dijital delillerle yer değiştirmesi nedeniyle özel bir yargılama rejimi gerektirir.
Çocuğun cinsel istismarı suçunda failin cezai sorumluluğu, mağdurun 15 yaş sınırındaki hukuki statüsü ve rıza kabiliyetinin normatif sınırlarına göre tayin edilir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun güncel eğilimi, 15 yaş öncesi ve sonrası devam eden eylemlerde zincirleme suç hükümlerini değil, TCK 103 ve 104 maddelerinin bağımsız uygulanmasını esas alarak ispat yükünü ve suç vasfını yeniden şekillendirmektedir.
Türk Ceza Kanunu 102. maddesi kapsamında düzenlenen cinsel saldırı suçlarında vücut dokunulmazlığının ihlali, rıza denetimi ve ispat yükü; mağdur beyanının tutarlılığı ile yan delillerin varlığına göre şekillenir. Nitelikli hallerde teşebbüsün mümkün olup olmadığına dair Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin dar yorum ilkesi, adliye pratiğinde savunma ve iddia stratejilerini doğrudan belirlemektedir.
5237 sayılı TCK m. 105 kapsamında düzenlenen cinsel taciz suçu, bedensel temas içermeyen ancak cinsel saik taşıyan fiillerin cezalandırılmasını amaçlar. Suçun elektronik haberleşme araçlarıyla işlenmesi halinde takibinin şikayete bağlı olup olmadığına dair güncel Yargıtay içtihatları ve ispat yükü bu makalede analiz edilmektedir.