CMK 216 ve Hükümden Önce Son Söz Hakkının Savunma Doktrinindeki Mutlak Yeri

Ceza Muhakemesi Hukukunda Son Söz Hakkının Emredici Niteliği

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) m. 216/3 uyarınca hükümden önce son söz, duruşmada hazır bulunan sanığa verilmek zorundadır. Bu kural, ceza yargılamasında maddi gerçeğe ulaşma çabasının bir parçası olarak sanığın kendisini en son anda bile ifade edebilmesine olanak tanıyan, savunma hakkı ile doğrudan ilintili emredici bir usul normudur. Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre, bu hakkın kullandırılmaması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur ve kurulan hükmün esasına geçilmeksizin bozulmasını gerektiren mutlak bir bozma sebebidir.

Kuralın uygulanması için sanığın duruşmada fiziksel olarak veya SEGBİS vasıtasıyla hazır bulunması yeterlidir. Müdafii tarafından kapsamlı bir teknik savunma yapılmış olsa dahi, mahkeme başkanı veya hakim sanığa "son bir diyeceğinin olup olmadığını" sormadan duruşmayı bitiremez. Bu aşama, iddia makamının esasa ilişkin mütalaasını sunmasından ve tarafların bu mütalaaya karşı beyanlarını dile getirmesinden sonraki, yani kararın tefhiminden hemen önceki kritik evredir.

"Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkıdır, hazır olduğu oturumda son sözün sanığa verilmeden hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmaktadır. Nitekim öğretide de; 'En son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi (hukuka kesin aykırılık) ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır' şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir."

Kaynak: Ceza Genel Kurulu - Esas No: 2012/1406 - Karar No: 2013/30

Belgeyi Gör

Delillerin Tartışılması ve Söz Alma Sırasının Hiyerarşik Yapısı

CMK m. 216/1, delillerin ortaya konulmasından sonra başlayacak olan tartışma evresindeki söz sırasını net bir hiyerarşiye bağlamıştır. Bu hiyerarşi, "silahların eşitliği" ilkesinin bir gereği olarak, iddia makamının tezine karşı savunma makamının antitez üretmesine imkan tanıyacak şekilde kurgulanmıştır.

İddia ve Savunma Makamları Arasındaki Diyalektik Sıra

Duruşmada delillerin tartışılmasına geçildiğinde söz sırasıyla; katılana veya vekiline, Cumhuriyet savcısına ve nihayetinde sanığa ve müdafiine verilir. Bu sıralama, muhakemenin dinamik yapısını korumayı amaçlar. Cumhuriyet savcısı veya katılan tarafın sanığın beyanlarına karşı yeni bir açıklama yapması durumunda, CMK m. 216/2 uyarınca sanık ve müdafiine cevap hakkı tanınması zorunludur.

Pratikte sıklıkla yapılan hata, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasından sonra sanık müdafiine söz verilip, müdafiin beyanından sonra duruşmanın bitirilmesidir. Oysa kanun, savunma makamı içinde dahi bir alt hiyerarşi kurarak "son sözün" şahsen sanığa ait olduğunu hüküm altına almıştır.

Karşılıklı Cevap Hakları ve Muhakemenin Kesintisizliği

Cevap haklarının kullanılması, duruşmanın seyrine göre birden fazla kez tekrarlanabilir. Ancak bu döngü ne kadar uzarsa uzasın, son düğümün mutlaka sanık tarafından atılması gerekir. Eğer katılan vekili veya Cumhuriyet savcısı, sanığın esas hakkındaki savunmasından sonra yeni bir argüman ileri sürerse, sanığa bu yeni argümana karşı söz hakkı verildikten sonra tekrar "son sözü" sorulmalıdır.

Hükümden Önce Son Sözün Sanığa Verilmesi: Uygulama Hataları

Adliye pratiğinde, özellikle iş yoğunluğu ve usul ekonomisi gerekçeleriyle bu kuralın şekli bir usul işlemi olarak görülmesi, yüksek mahkeme nezdinde ağır yaptırımlarla karşılaşmaktadır. Sanığın "avukatım her şeyi söyledi" demesi dahi, ona bu hakkın sorulması zorunluluğunu ortadan kaldırmaz.

Müdafiin Beyanından Sonra Sanığa Dönülmemesi Riski

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında vurgulandığı üzere, sanık müdafiinin esasa ilişkin savunma yapması, sanığa son söz verilmesi zorunluluğunu ikame etmez. Müdafiin konuşması, teknik savunmanın bir parçasıdır; son söz ise sanığın şahsına sıkı sıkıya bağlı bir haktır.

"Bozmadan sonra yapılan yargılamada, direnme kararına konu beraat hükmünün verildiği 11.03.2015 tarihli oturumda, sanık ve müdafisi ile katılan vekiline bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra, sanıktan son sözü sorulmasına rağmen katılan vekilinin tekrar beyanının alındığı ve duruşmanın bitirildiği anlaşılmaktadır. ... son sözün sanığa verilmesi kuralına uyulmaması hâli, gerek savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine, gerekse CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum, temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir."

Kaynak: Ceza Genel Kurulu - Esas No: 2018/253 - Karar No: 2018/544

Belgeyi Gör

Sanığın "Takdir Mahkemenindir" Beyanının Hukuki Niteliği

Duruşma tutanaklarında sanığın "takdir mahkemenindir" veya "beraatimi isterim" şeklindeki kısa beyanları genellikle son söz olarak kabul edilir. Ancak bu beyanın, mahkeme başkanı tarafından "son sözün nedir?" sorusu yöneltildikten sonra zapta geçirilmiş olması şarttır. Sadece "diyeceğim yoktur" beyanı, usulüne uygun bir son söz aşamasının geçildiği anlamına gelmeyebilir; bu durumun tutanağın akışından net bir şekilde anlaşılması gerekir.

Cumhuriyet Savcısının Esas Hakkındaki Mütalaasının Usulü

Muhakeme sürecinde sadece sanığın son sözü değil, iddia makamının görüşünün de belirli bir nitelikte olması yasal bir zorunluluktur. Yargıtay'ın 2020 sonrası güncel kararları, "bozmaya uyulsun" veya "cezalandırılsın" şeklindeki kısa ibareleri "geçerli bir mütalaa" olarak kabul etmemektedir.

Mütalaanın Açıklığı ve Gerekçe İçermesi Zorunluluğu

Cumhuriyet savcısı, mahkumiyet talep ediyorsa hangi sevk maddelerinin uygulanması gerektiğini, beraat talep ediyorsa CMK m. 223 kapsamında hangi nedene dayandığını açıkça belirtmelidir. Savcının esasa ilişkin görüşünü netleştirmemesi, sanığın neye karşı savunma yapacağını bilmemesi anlamına gelir ki bu durum doğrudan savunma hakkını sakatlar.

"Kamusal iddia makamını temsil eden Cumhuriyet savcısı, esas hakkındaki görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve uygulanması talep edilen yasa ve maddelerini de göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğundan, incelemeye konu dosyada ... 'Yargıtay 8. Ceza Dairesinin ... bozma kararına uyulsun' şeklindeki sözlerin esas hakkında mütalaa olarak geçerli ve yeterli kabul edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Ayrıca duruşmada hazır bulunan sanığa son söz hakkı tanınmadan ... yargılama bitirilerek hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nın 216. maddesinin 3. fıkrasına açıkça aykırılık oluşturmaktadır."

Kaynak: Ceza Genel Kurulu - Esas No: 2022/236 - Karar No: 2022/480

Belgeyi Gör

Mütalaa Değişikliği ve Ek Savunma Hakları

Yargılama sırasında sunulan mütalaa, sonradan değişebilir. Ancak mütalaadaki her türlü esaslı değişiklik (örneğin suç vasfının değişmesi), sanığa yeni bir savunma hakkı tanınmasını gerektirir. Bu süreçlerin tamamı tamamlandıktan sonra yine en son sanığa dönülerek son söz sorulmalıdır.

Bozma Kararı Sonrası Yargılamada Son Söz Hakkı

Yargıtay veya Bölge Adliye Mahkemesi’nin bozma kararından sonraki aşamalarda da CMK m. 216/3 kuralı tüm katılığıyla uygulanır. İlk derece mahkemesinin bozmaya uyması veya direnmesi, bu usul kuralını askıya almaz.

Direnme Kararlarında Usul Hatası ve Sonuçları

Direnme kararı verilirken yerel mahkemeler bazen bozma ilamına karşı beyan almakla yetinip hükmü açıklamaktadır. Ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulu, bozma sonrası süreci yeni bir yargılama döngüsü olarak görür. Bu nedenle, direnme hükmü kurulmadan önce de sanığa son söz verilmesi zorunludur.

"Temyiz mercisince verilen bozma kararından sonra ilk derece mahkemeleri tarafından yargılamaya devam olunduğunda, dava henüz sonuçlanmamış bulunduğundan, ilk defa hüküm kurulurken 'son sözün sanığa verilmesi' kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamalarda da 'kamu davasının kesintisizliği ve sürekliliği' ilkesinin doğal bir sonucu olarak aynen geçerli olacaktır."

Kaynak: Ceza Genel Kurulu - Esas No: 2017/118 - Karar No: 2017/216

Belgeyi Gör

Bozmadan Sonra Mütalaa Alınması Gerekliliği

Bozma ilamı sonrası Cumhuriyet savcısının sadece "bozmaya uyulsun" demesi değil, davanın esası hakkında yeniden bir görüş serdetmesi beklenir. Özellikle esastan bozma kararlarında, savcının değişen hukuki duruma göre görüşünü güncellenmesi ve sanığın bu görüşe karşı "en son" konuşması adil yargılanma hakkının bir gereğidir.

Duruşma Tutanaklarının İspat Gücü ve Yazım Hataları

Duruşmada sanığa son söz verilip verilmediği hususu, münhasıran duruşma tutanağı ile ispat olunur. Tutanağın bu bölümündeki bir eksiklik veya çelişki, hükmün bozulması için yeterlidir.

Tutanakta "Son Söz" İbaresinin Unutulması

Eğer tutanakta sanığın beyanları yer alıyor ancak bu beyanların "son söz" kapsamında alındığına dair bir başlık veya belirleme bulunmuyorsa, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı zaman zaman bunun bir "yazım hatası" olduğunu savunsa da, Ceza Genel Kurulu bu konuda oldukça sert bir tutum sergilemektedir.

"Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ... mahkemece sanıklara son söz verilmemesinin, bir unutma olduğu da açıktır. Esas hakkındaki mütalaadan sonra sanıklara mütalaaya ilişkin diyeceklerinin sorulması, 'son söz' ibaresinin unutulduğunu göstermektedir. ... salt 'son söz' ibaresinin yazılmamasının bozma nedeni yapılması, hakkaniyete uygun olmayacaktır görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur. ... Ceza Genel Kurulu; sanıklara son sözün verilmemesi 5271 sayılı CMK'nun 216/3. maddesine aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle yerel mahkeme kararının Özel Dairece bozulmasına karar verilmesi isabetlidir."

Kaynak: Ceza Genel Kurulu - Esas No: 2012/7-1406 - Karar No: 2013/30

Belgeyi Gör

SEGBİS Kayıtları ve Tutanak Arasındaki Uyuşmazlık

Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca, tutanakların doğruluğu asıldır. SEGBİS çözümlemelerinde sanığın son sözünün sorulduğu görülse bile, eğer imzalı duruşma zaptında bu aşama yer almıyorsa, usuli eksiklik var kabul edilebilir. Ancak gelişen teknoloji ile SEGBİS kayıtlarının tutanağın ayrılmaz bir parçası olduğu doktrinde savunulmaktadır.

Sanık Müdafiinin Son Söz Hakkı Var mıdır?

Hukuk pratiğinde en çok karıştırılan hususlardan biri de müdafiin (avukatın) son söz hakkıdır. 5271 sayılı CMK, açık bir dille son sözü "sanığa" vermiştir. Müdafiin sanıktan sonra konuşması, kanuni sıralamaya aykırıdır.

Aktör	Görevi/Hakkı	CMK Dayanağı
Cumhuriyet Savcısı	Esas hakkındaki mütalaayı sunar.	m. 216/1
Katılan/Vekili	Mütalaaya karşı beyan ve şikayetini sunar.	m. 216/1
Sanık Müdafii	Esas hakkındaki teknik savunmasını yapar.	m. 216/1
Sanık	Hükümden önceki mutlak son söz hakkını kullanır.	m. 216/3

Kanun Koyucunun Bilinçli Tercihi

Mülga 1412 sayılı CMUK döneminde de benzer olan bu düzenleme, 5271 sayılı Kanun ile korunmuştur. Yargıtay, müdafiye son söz verilmemesinin bir bozma nedeni olmadığını, zira kanunun müdafiye böyle bir hak tanımadığını açıkça belirtmektedir.

"CMK'nun sadece 216/3. maddesinde değil ... temyizde duruşmaya ilişkin 300. maddesinde ... 216. maddeye paralel biçimde duruşmada son sözün sanığa verileceği kabul edilmiş, ayrıca sanık müdafiine de son söz hakkı verileceğine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. CMK'nda 'son söz' hakkının sanık müdafiine verileceğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmaması kanun koyucunun bilinçli bir tercihidir."

Kaynak: Ceza Genel Kurulu - Esas No: 2012/1469 - Karar No: 2013/19

Belgeyi Gör

Müdafiin Sanıktan Sonra Konuşması Durumunda Oluşan Sakatlık

Eğer mahkeme, sanığa son sözü verip ardından müdafiin tekrar beyanını alırsa, usul kuralı yine ihlal edilmiş olur. Çünkü bu durumda sanık "son konuşan" olma sıfatını yitirmiştir. Bu gibi durumlarda hakimin müdafiin beyanından sonra tekrar sanığa dönüp "Müdafiinizin beyanlarına bir eklemeniz var mı, son sözünüz nedir?" diye sorması gerekir.

Mutlak Bozma Sebebi Olarak Hukuka Kesin Aykırılık

CMK m. 289/1-h bendi uyarınca, hüküm için önemli olan bir hususta savunma hakkının kısıtlanması "hukuka kesin aykırılık" halidir. Son söz hakkı, bu kapsamdaki en tipik örneklerden biridir.

Esasa Geçilmeden Bozma Zorunluluğu

Yargıtay, bir dosyada son sözün sanığa verilmediğini tespit ettiğinde, dosyadaki deliller ne kadar güçlü olursa olsun veya sanığın beraat etmesi gerekse bile (bazı istisnalar hariç), usul hatası nedeniyle hükmü bozar. Bu durum, usul hukukunun maddi hukuk üzerindeki egemenliğini gösterir.

İstisnai Görüşler ve Usul Ekonomisi Tartışması

1. Ceza Dairesi'nin bazı muhalefet şerhlerinde, sanığın zaten "takdir mahkemenindir" dediği veya müdafiin beyanlarının sanık aleyhine olmadığı durumlarda bozma yapılmasının "geciken adalet" olduğu savunulmuştur. Ancak bu görüşler azınlıkta kalmakta, Ceza Genel Kurulu "şekli güvencenin" korunması gerektiğini vurgulamaktadır.

"...sanığa son sözünün sorulup, sanığın 'Takdir mahkemenindir' demekle başka bir sözünün olmadığını beyan etmesi sebebiyle savunma hakkının kısıtlanmadığı, ... geciken adalet adalet değildir ve ekonomik yargılama ilkeleri de dikkate alındığında ... bozma yapılmasına dair karara katılmak mümkün değildir." (Muhalefet Şerhi İçeriği)

Kaynak: 3. Ceza Dairesi - Esas No: 2016/14343 - Karar No: 2017/8137

Belgeyi Gör

Savunma Hakkının Sınırlandırılamayacağı İlkesi

Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen hak arama hürriyeti ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkı, son söz hakkının uluslararası temelini oluşturur.

Silahların Eşitliği Prensibi Açısından Analiz

İddia makamının mütalaasından sonra sanığa son söz verilmesi, sanığın sadece suçlamalara değil, iddia makamının o andaki hukuki değerlendirmesine de karşı koyabilmesini sağlar. Savcının mütalaası, davanın son aşamasında sanık için "yeni bir durum" teşkil edebilir.

Sanığın Bizzat Savunma Yapma Hakkı

Sanık müdafii olsa dahi, sanığın bizzat mahkeme huzurunda konuşabilmesi, yargılamanın doğrudan doğruyalığı ilkesiyle de uyumludur. Mahkeme heyeti, sanığın son sözdeki ses tonundan, ifadesinden veya pişmanlık emaresinden bir kanaat edinebilir; bu imkanın elinden alınması muhakemenin ruhuna aykırıdır.

SEGBİS ve Duruşmaya Katılımda Son Söz Usulü

Günümüz yargılamalarında sanıklar sıklıkla cezaevinden SEGBİS aracılığıyla duruşmaya katılmaktadır. Bu durum, CMK m. 216/3 uygulamasında herhangi bir gevşemeye yol açmaz.

Görüntülü ve Sesli İletişimde Teknik Kopmalar

Eğer mütalaa okunurken veya savunma yapılırken SEGBİS bağlantısı koparsa ve mahkeme sanığa ulaşamadan hükmü açıklarsa, bu durum ağır bir usul ihlalidir. Mahkeme, sanığın hattın öbür ucunda olduğunu ve "son söz" sorusunu duyup cevapladığını tutanağa şerh düşmek zorundadır.

Yönetmelik Hükümleri ve Uygulama Notu

Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik m. 218 uyarınca, ses ve görüntü nakli yoluyla yapılan işlemlerde sanığın haklarının korunması esastır. Tutanak katibi, sanığın son sözünü tam ve eksiksiz olarak zapta geçirmelidir.

Kurumsal Hukuk ve Şirket Yetkililerinin Durumu

Ceza davalarında sanık tüzel kişi değil gerçek kişidir. Ancak şirket faaliyetleri kapsamında açılan davalarda (Örn: Kaçakçılık, Vergi Usul Kanunu muhalefet), şirket ortağı veya yöneticisi olan sanıklara da son söz hakkı tanınması zorunludur.

Kollektif Şirketler ve Diğer Şirket Türlerinde Sorumluluk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 216 uyarınca tescil yükümlülüğü yerine getirilmeden şirket adına işlere başlanması halinde ortakların müteselsil sorumluluğu gibi hususlar özel hukuk sorumluluğudur. Ancak bu faaliyetlerden kaynaklanan bir "suç" iddiası varsa, ceza yargılamasında sanık sıfatını haiz her bir ortağa/yöneticiye ayrı ayrı son söz sorulmalıdır.

İştirak Halinde İşlenen Suçlarda Sıralama

Dava dosyasında birden fazla sanık varsa, mütalaadan sonra her bir sanığa ve müdafiine sırasıyla söz verilir. Ancak tüm sanıklar ve müdafiiler konuştuktan sonra, hükme geçmeden önce "tekrar" her bir sanığa son sözleri tek tek sorulmalıdır. Bir sanığın son sözü alınırken diğer sanığın müdafii araya girip beyanda bulunursa, sıralama bozulmuş sayılır ve sanıklara yeniden dönülmelidir.

Adli Pratik İçin Kontrol Listesi ve Süreç Haritası

Bir ceza duruşmasının karar celsesinde hatasız bir usul akışı için şu adımlar izlenmelidir:

1. Delillerin Ortaya Konulması: Tüm deliller (tanık, rapor vb.) okundu ve tartışıldı mı? (CMK m. 206-215)
2. Esas Hakkında Mütalaa: Cumhuriyet savcısı mütalaasını açık, gerekçeli ve sevk maddelerini içerecek şekilde sundu mu?
3. Katılan Beyanı: Katılan tarafın mütalaaya karşı beyanı alındı mı?
4. Esas Hakkında Savunma: Sanık müdafiine ve sanığa mütalaaya karşı esas hakkındaki savunmaları için süre veya söz verildi mi?
5. Cevap Hakları: Taraflar birbirlerinin beyanlarına karşı cevap haklarını kullandılar mı?
6. Hükümden Önce Son Söz: Tüm bu işlemler bittikten sonra, duruşma salonunda hazır olan sanığa "hükümden önce son sözün nedir?" diye soruldu mu?
7. Zabıt Kontrolü: Sanığın son sözü zapta "Son sözü soruldu: ..." şeklinde açıkça yazıldı mı?
8. Tefhim: Karar, sanığın yüzüne karşı usulüne uygun açıklandı mı?

Sıkça Sorulan Sorular

Sanık duruşmaya gelmediyse müdafiine son söz verilmesi gerekir mi?

Hayır. CMK m. 216/3 açıkça "hazır bulunan sanığa" son söz verileceğini belirtir. Sanığın gelmediği duruşmalarda müdafii zaten m. 216/1 uyarınca en son savunmasını yapar. Müdafiin beyanından sonra ayrıca bir "son söz" aşaması yasal olarak zorunlu değildir.

Sanık son sözünde yeni bir delil ileri sürerse ne yapılmalıdır?

Sanık son sözünde davanın seyrini değiştirecek yeni bir delil veya iddia ileri sürerse, mahkeme "son söz aşamasından" geri dönerek duruşmayı yeniden açmalı, bu delili tartışmalı ve iddia makamının görüşünü almalıdır. Ardından tüm süreç tamamlanınca tekrar son sözü sanığa vermelidir.

Bozma sonrası direnme duruşmasında sanığın sadece "bozmaya karşı diyeceğim yoktur" demesi son söz yerine geçer mi?

Geçmez. Bozmaya karşı beyan ile hükümden önceki son söz farklı usul aşamalarıdır. Mahkeme önce bozmaya karşı beyanları almalı, uyma veya direnme yönündeki ara kararını vermeli, ardından eğer karara geçecekse sanığa "son sözünü" sormalıdır.

Zorunlu müdafiin son söz aşamasında hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel midir?

CMK m. 216/3'e eklenen fıkra uyarınca, bu aşamada zorunlu müdafiin hazır bulunmaması hükmün açıklanmasına engel teşkil etmez. Ancak bu istisna sadece "müdafiin yokluğu" içindir; sanığın bizzat kendisinin hazır olduğu durumda ona son söz sorulması zorunluluğunu ortadan kaldırmaz.

Kaynakça

• 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu.
• 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu.
• Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik.
• Ceza Genel Kurulu, Esas No: 2012/7-1406, Karar No: 2013/30.
• Ceza Genel Kurulu, Esas No: 2018/253, Karar No: 2018/544.
• Ceza Genel Kurulu, Esas No: 2022/236, Karar No: 2022/480.
• Ceza Genel Kurulu, Esas No: 2024/197, Karar No: 2025/206.
• 1. Ceza Dairesi, Esas No: 2016/1716, Karar No: 2018/7004.

Yasal Uyarı: Bu metin, 05.03.2026 tarihi itibarıyla mevcut Yargıtay içtihatları ve mevzuat hükümleri temel alınarak hazırlanmış teknik bir analizdir. İçerik genel bilgilendirme amaçlı olup, somut uyuşmazlıklarda her vakanın kendine özgü koşulları ve güncel yargı eğilimleri farklılık gösterebilir. Profesyonel bir hukuki danışmanlık yerine geçmez; yasal süreçlerinizde yetkin bir hukukçudan destek almanız tavsiye edilir.

Ana Kategori Rehberi

Bu konunun genel çerçevesi için Ceza Muhakemesi Hukuku Genel Rehberi sayfasına bakabilirsiniz.