5275 Sayılı Kanun Kapsamında İnfazın Ertelenmesi ve Özel İnfaz Usulleri: Adliye Pratiğinde Hak Arama Yolları ve Risk Analizi

5275 Sayılı Kanun ve İnfaz Hukukunda Bireyselleştirme İlkesi

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun, cezanın infazında temel amacın hükümlünün yeniden suç işlemesini engelleyici etkenleri güçlendirmek, toplumu suça karşı korumak ve hükümlünün yeniden sosyalleşmesini teşvik etmek olduğunu kabul eder. İnfazın temel ilkeleri arasında yer alan "insan onuruna saygı" ve "ayrımcılık yasağı", infaz sürecinin her aşamasında belirleyicidir. Adliye pratiğinde bu ilkeler, cezanın infazı sırasında hükümlünün sağlık durumu, yaşı ve ailevi yükümlülükleri gibi somut özelliklerinin dikkate alınmasını zorunlu kılar.

İnfaz rejimi, hükümlünün bireysel özelliklerine göre farklılaşan uygulama modellerini içerir. 5275 sayılı Kanun m. 3 uyarınca ceza infaz kurumlarında düzen, güvenlik ve disiplin temel alınırken, aynı zamanda hükümlünün iyileştirilmesi hedeflenir. Bu denge, özellikle infazın ertelenmesi ve özel infaz usulleri başlıklarında kendisini gösterir. Modern infaz hukuku anlayışında, sadece hapis cezasının çektirilmesi değil, bu sürecin hukuka uygun ve insan hakları temelli yürütülmesi esastır.

"5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Hükümlünün İstemiyle İnfazın Ertelenmesi" başlıklı 17. maddesinde kesinleşmiş mahkûmiyet cezalarının hangi şartlarda ertelenebileceği hüküm altına alınmış olup, erteleme veya infaza ara verme konusunda karar verme yönünden infazı yürüten Cumhuriyet Başsavcılığına tamamen takdir hakkı verildiği, infazı yürüten Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlünün infazın ertelenmesi yönündeki istemini olumlu veya olumsuz şekilde karara bağlamış ise bu karara karşı yasa yolu öngörülmediğinden, İnfaz Hakimliğince hükümlünün başvurusu üzerine infazın ertelenmesine karar verilemeyeceği..."

Kaynak: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, Esas No: 2013/17777, Karar No: 2013/16667

Belgeyi Gör

Cumhuriyet Başsavcılığının İnfazı Erteleme Takdir Yetkisi ve Yargısal Denetim Sınırı

5275 sayılı Kanun m. 17 uyarınca hapis cezasının infazının ertelenmesi talepleri doğrudan Cumhuriyet Başsavcılığına yapılır. Kanun koyucu, bu maddede Cumhuriyet savcısına geniş bir takdir yetkisi tanımıştır. Uygulamada en büyük hukuki tartışma, savcılığın ret kararlarına karşı İnfaz Hakimliğine başvurulup başvurulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatları, bu kararların idari bir tasarruf mahiyetinde olduğunu ve yasa yolu öngörülmediği için İnfaz Hakimliğinin bu konuda bir denetim yetkisinin bulunmadığını açıkça ortaya koymaktadır.

İnfaz Hakimliği Kararlarındaki Yetki Aşımı ve Kanun Yararına Bozma

Cumhuriyet Başsavcılığının infazın ertelenmesi talebini reddetmesi üzerine, hükümlülerin İnfaz Hakimliğine "şikayet" yoluyla başvurması adliye pratiğinde sıkça karşılaşılan bir durumdur. Ancak Yargıtay 11. Ceza Dairesi ve 8. Ceza Dairesi gibi ilgili daireler, İnfaz Hakimliğinin savcılık kararını kaldırarak infazın ertelenmesine karar vermesini "yasaya aykırı" bulmaktadır. Bu durum, kuvvetler ayrılığı ilkesinin infaz hukuku ayağındaki bir yansıması olarak değerlendirilebilir; idarenin (savcılığın) takdirinde olan bir hususun mahkeme eliyle tesis edilemeyeceği ilkesi vurgulanmaktadır.

Savcılık Ret Kararına Karşı Olası Hukuki Yolların Analizi

Her ne kadar Yargıtay m. 17 kapsamında bir yasa yolu öngörülmediğini belirtse de, bu durumun Anayasal hak arama özgürlüğü ve AİHS m. 13 (etkili başvuru hakkı) ile çelişip çelişmediği doktrinde tartışılmaktadır. Editörün notu olarak belirtmek gerekir ki; savcılık kararının açıkça keyfi olduğu, kanundaki objektif şartlar (süre, suç tipi) oluşmasına rağmen reddedildiği durumlarda, İnfaz Hakimliği Kanunu m. 4 kapsamındaki "işlem" tanımına girip girmediği tartışılmalıdır. Ancak mevcut Yargıtay uygulaması, İnfaz Hakimliğinin bu konuda yetkisiz olduğu yönündedir.

"İnfazı yürüten Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından infazın ertelenmesi yönündeki istem hakkında verilen olumlu veya olumsuz karara karşı yasa yolu öngörülmediğinden ve 4675 sayılı Yasanın 1/2 maddesi gözetildiğinde İnfaz Hakimliğinin itirazı inceleme yetkisi olmadığı cihetle, talebin reddi gerekirken yazılı şekilde ''infazın ertelenmesine" karar verilmesi, Yasaya aykırıdır."

Kaynak: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, Esas No: 2013/12392, Karar No: 2013/24256

Belgeyi Gör

Hükümlü İstemiyle İnfazın Ertelenmesinde Süre ve Suç Tipi Kısıtlamaları

İnfazın ertelenmesi müessesesi, her suç tipi ve her ceza miktarı için uygulanabilir değildir. 5275 sayılı Kanun m. 17/1'deki düzenleme, suçun işleniş şekline (kasten/taksirle) ve hükmolunan cezanın miktarına göre ikili bir ayrım yapmıştır. Bu süreler hak düşürücü nitelikte olup, sınırın bir gün dahi aşılması durumunda savcılığın erteleme yetkisi hukuken ortadan kalkar.

Suç Türü	Ertelemeye Esas Azami Süre	Erteleme Süresi	Şartlar
Kasten İşlenen Suçlar	3 Yıl veya daha az hapis	En fazla 6 ay (Tek seferde veya bölünerek)	Çağrı üzerine gelmiş olmak
Taksirle İşlenen Suçlar	5 Yıl veya daha az hapis	En fazla 6 ay (Tek seferde veya bölünerek)	Toplum güvenliği riski olmaması
Adli Para Cezasından Çevrilen Hapis	Süreye bakılmaksızın (Genel eğilim)	Uygulanmaz	Özel düzenleme (m. 106)

Erteleme Yasakları ve Mükerrirlik Engeli

Kanun koyucu m. 17/6 hükmüyle belirli suç tiplerini ve hükümlü profillerini erteleme kapsamı dışında bırakmıştır. Terör suçları, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlar ve cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan mahkûm olanlar, cezaları ne kadar az olursa olsun bu maddeden yararlanamazlar. Ayrıca, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilenler (TCK m. 58) ve disiplin hapsine mahkûm olanlar için de erteleme yolu kapalıdır.

Çağrı Üzerine Gelme Şartının Usulü Boyutu

Erteleme talebinin ön koşulu, hükümlünün hakkında çıkarılan çağrı kağıdı üzerine yasal süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına başvurmasıdır. Hakkında yakalama kararı çıkarılan veya doğrudan yakalanarak infaz kurumuna alınan hükümlülerin m. 17 kapsamında erteleme talep etme hakları kural olarak bulunmamaktadır. Bu durum, devletin infaz otoritesine rıza gösteren hükümlünün ödüllendirilmesi mantığına dayanır.

Cezaların İçtimaı ve Erteleme Şartlarının Hesaplanması

Birden fazla kesinleşmiş mahkûmiyeti bulunan hükümlüler için erteleme sınırının (3 yıl veya 5 yıl) nasıl hesaplanacağı, adliye pratiğinde en sık hata yapılan alanlardan biridir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin güncel kararları, her bir cezanın ayrı ayrı değil, tüm cezaların toplamının (içtima edilmiş halinin) dikkate alınması gerektiğini vurgulamaktadır.

Toplam Cezanın 3 Yılı Aşması Durumunda Parçalı Erteleme Yasağı

Hükümlünün örneğin 2 yıl ve 1 yıl 6 ay hapis cezaları varsa, toplam ceza 3 yıl 6 ay olacağı için m. 17 kapsamındaki ertelemeden yararlanması mümkün değildir. Hükümlü müdafiinin sadece 2 yıllık ceza için erteleme talep etmesi, infazın bölünemezliği ilkesi gereği hukuki sonuç doğurmaz. İnfaz süreci bir bütündür ve tüm kesinleşmiş cezalar toplanarak "infaz edilecek süre" üzerinden hesaplama yapılır.

İçtima Kararının Erteleme Talebine Etkisi

İnfaz Hakimliği tarafından 5275 sayılı Kanun m. 99 uyarınca verilen toplama (içtima) kararları, koşullu salıverilme ve denetimli serbestlik sürelerinin hesaplanması yanında, m. 17 uygulamasında da belirleyicidir. Eğer içtima kararı sonucunda ortaya çıkan toplam süre, yasal sınırların üzerindeyse, savcılığın erteleme talebini reddetmesi zorunludur. Aksine bir uygulama, kanun yararına bozma nedenidir.

"Hükümlü hakkında... 1 yıl 8 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 10 ay hapis olmak üzere toplam 2 yıl 26 ay hapis cezası verildiği... 5275 sayılı Kanun'un tamamı yönünden sürelerin hesaplanmasında cezaların içtimasının zorunlu olduğu, aynı Kanun'un 17. maddesinde düzenlenen infaz erteleme süresinin hesaplanmasında içtima edilen toplam ceza yönünden belirlenmesinin gerektiği... bu nedenle 5275 sayılı Kanun'un 17. maddesi kapsamındaki şartların oluşmadığı ve infazın ertelenmesine karar verilemeyeceği..."

Kaynak: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, Esas No: 2024/5581, Karar No: 2025/2052

Belgeyi Gör

Özel İnfaz Usulleri: Konutta İnfaz ve Şartları

Özel infaz usulleri, hapis cezasının klasik ceza infaz kurumları dışında, hükümlünün sosyal ve fiziksel durumuna uygun alanlarda çektirilmesini sağlar. 5275 sayılı Kanun m. 110, özellikle yaşlılar, kadınlar ve ağır hastalığı bulunanlar için "konutta infaz" imkanını düzenlemektedir. 2025 yılında yapılan mevzuat değişiklikleriyle, bu alanın kapsamı genişletilmiş ve İnfaz Hakimliğine daha belirleyici görevler yüklenmiştir.

Yaş ve Ceza Miktarı Kriterlerine Göre Konutta İnfaz

Konutta infaz kararı verilebilmesi için suçtan kaynaklanan zararın giderilmiş olması ve ceza miktarının belirli sınırların altında kalması gerekir. Bu usul, hükümlünün topluma entegrasyonunu koparmadan cezanın infazını hedefler.

• Kadınlar ve 65 Yaş Üstü: 1 yıl veya daha az süreli hapis cezaları.
• 70 Yaş Üstü: 2 yıl veya daha az süreli hapis cezaları.
• 75 Yaş Üstü: 4 yıl veya daha az süreli hapis cezaları.

Elektronik İzleme ve Denetim Mekanizması

Konutta infaz, hükümlünün tamamen serbest kalması anlamına gelmez. M. 110/3 uyarınca, toplam cezası 10 yıldan fazla olan (hastalık nedeniyle konutta infaz alan) hükümlülerin elektronik kelepçe ile takibi zorunludur. Diğer hükümlüler için ise denetimli serbestlik müdürlükleri ve kolluk birimleri tarafından periyodik kontroller yapılır. Yükümlülüklere aykırı hareket edilmesi, konutta infaz kararının derhal kaldırılmasına ve kalan cezanın kurumda çekilmesine yol açar.

Hastalık ve Engellilik Nedeniyle İnfazın Konutta Çektirilmesi

2025 yılında yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun m. 110/3 fıkrasında önemli bir değişiklik yapılmıştır. Buna göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası hariç olmak üzere, maruz kaldığı ağır bir hastalık veya engellilik nedeniyle hayatını yalnız idame ettiremeyeceği tespit edilen hükümlülerin cezalarının konutlarında çektirilmesine karar verilebilir.

Heyet Raporu ve Toplum Güvenliği Analizi

Bu imkandan yararlanabilmek için öncelikle 5275 sayılı Kanun m. 16/3'te belirtilen usule göre (Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü devlet hastanelerinin sağlık kurulları) rapor alınması gerekir. Raporda hükümlünün "ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyeceği" açıkça belirtilmelidir. Ancak sağlık raporu tek başına yeterli değildir; İnfaz Hakimi aynı zamanda hükümlünün "toplum güvenliği bakımından ağır ve somut tehlike oluşturmayacağını" da değerlendirmek zorundadır.

Birer Yıllık Periyodik İnceleme Zorunluluğu

Konutta infaz kararı kalıcı bir muafiyet değildir. Cumhuriyet Başsavcılığı, hükümlünün durumunu birer yıllık dönemlerle sağlık raporu üzerinden yeniden incelettirir. Eğer hükümlünün iyileştiği veya hayatını kurumda idame ettirebilir hale geldiği tespit edilirse, İnfaz Hakimi kararı kaldırır ve hükümlü kuruma iade edilir. Bu süreçte ispat yükü, iyileşme iddiaları bakımından idarede, hastalığın devamı iddiası bakımından hükümlüdedir.

"Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm olanlar hariç olmak üzere... maruz kaldığı ağır bir hastalık veya engellilik nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyeceği tespit edilen ve toplum güvenliği bakımından ağır ve somut tehlike oluşturmayacağı değerlendirilenlerin cezasının konutunda çektirilmesine infaz hâkimi tarafından karar verilebilir."

Kaynak: 5275 Sayılı Kanun, m. 110/3 (Değişik: 4/6/2025-7550/15 md.)

Belgeyi Gör

Kadın Hükümlüler ve Çocuklu Anneler İçin İnfaz Kolaylıkları

İnfaz hukukunda pozitif ayrımcılığın en somutlaştığı alanlardan biri, doğum yapan kadın hükümlülerin durumudur. 5275 sayılı Kanun m. 110/4, çocuğun anne şefkatinden mahrum kalmaması ve hapishane ortamının çocuk gelişimindeki olumsuz etkilerinin azaltılması amacıyla özel bir konutta infaz rejimi öngörmüştür.

Doğum Sonrası 6 Aylık Bekleme ve Süre Sınırı

Doğurduğu tarihten itibaren 6 ay geçen ve toplam 5 yıl veya daha az süreli hapis cezasına mahkûm olan kadınların cezası konutta çektirilebilir. Bu talebin yapılabilmesi için kadının doğurduğu tarihten itibaren 1 yıl 6 ayın geçmemiş olması şarttır. Burada dikkat edilmesi gereken husus, 5 yıllık ceza sınırının hem asıl hapis cezalarını hem de adli para cezasından çevrilen hapisleri kapsamasıdır.

Kararın İptalini Gerektiren Durumlar

Konutta infaza karar verildikten sonra çocuk ölürse veya anne dışında birine (baba, sosyal hizmetler vb.) verilirse, infazın konutta çektirilmesi kararının dayanağı ortadan kalkar. İnfaz Hakimi bu durumda kararı iptal ederek hükümlünün ceza infaz kurumuna alınmasına karar verir. Uygulama notu olarak; çocuğun anneden ayrılmasına neden olan durumların (hastalık, velayetin nez’i vb.) titizlikle takip edilmesi kalem işlemleri açısından kritiktir.

Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Koşullu Salıverme Hesaplamaları

TCK m. 58 uyarınca mükerrir (suçta tekerrür) kabul edilen hükümlüler, infaz hukukunun en ağır yaptırımlarıyla karşı karşıyadır. Mükerrirler için hem erteleme yasakları mevcuttur hem de koşullu salıverilme süreleri normal hükümlülere göre çok daha uzundur.

İkinci Kez Tekerrür Halinde Koşullu Salıverme Yasağı

Mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulananlar, cezalarının 2/3'ünü (bazı suçlarda 3/4'ünü) infaz kurumunda çekmek zorundadır. Ancak hükümlü hakkında "ikinci kez mükerrir" kararı verilmişse, 5275 sayılı Kanun m. 108/3 uyarınca bu kişi koşullu salıverilmeden yararlanamaz; cezasını "bihakkın" (tamamını) ceza infaz kurumunda çekmek zorundadır.

Mükerrirler İçin Erteleme ve Denetimli Serbestlik Engelleri

Mükerrir hükümlüler, 5275 sayılı Kanun m. 17'deki infazın ertelenmesi hakkından yararlanamazlar (m. 17/6-b). Ayrıca denetimli serbestlik yoluyla tahliye süreleri de kısıtlanmıştır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin kararlarında vurgulandığı üzere, mükerrirlik tespiti müddetname tanziminde en belirleyici unsurdur ve bu yöndeki kararların kesinleşmiş olması yeterlidir.

"27/01/2019 tarihli hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın mahkumiyetine, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair... hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 17. maddesi kapsamındaki şartların oluşmadığı ve infazın ertelenmesine karar verilemeyeceği..."

Kaynak: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, Esas No: 2022/10733, Karar No: 2022/8382

Belgeyi Gör

Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlarda Denetim ve Tedavi Yükümlülükleri

Cinsel suçlardan hüküm giyenler için infaz süreci sadece hapis cezasıyla sınırlı değildir. "Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlardan Hükümlü Olanlara Uygulanacak Tedavi ve Diğer Yükümlülükler Hakkında Yönetmelik" ve 5275 sayılı Kanun, bu hükümlüler için tıbbi tedavi ve sosyal kısıtlamaları zorunlu kılmıştır.

Tıbbi Tedavi ve Programlara Katılım Zorunluluğu

Hükümlüler, ceza infaz kurumunda bulundukları süre boyunca veya koşullu salıverildikleri takdirde denetim süresi içerisinde tıbbi tedaviye tabi tutulabilirler. Bu tedaviler genellikle cinsel dürtülerin kontrol altına alınmasına yönelik farmakolojik veya psikolojik yöntemleri içerir. Hükümlünün bu programlara katılımı, iyi hal değerlendirmesinde en önemli kriterdir.

Yerleşim ve Çalışma Yasakları

Cinsel suç hükümlüleri hakkında İnfaz Hakimi tarafından; mağdurun oturduğu yerlere yaklaşmama, çocuklarla bir arada olmayı gerektiren işlerde çalışmama ve bakım-gözetim yükümlülüğü gerektiren faaliyetlerden yasaklanma gibi kararlar verilebilir. Bu kararların ihlali, denetimli serbestlik tedbirinin kaldırılmasına ve hükümlünün tekrar kapalı kuruma iadesine neden olur.

Denetimli Serbestlik Tedbiri Altında İnfaz Süreci

Denetimli serbestlik, hükümlünün koşullu salıverilmesine belirli bir süre kala (genellikle 1 yıl), dış dünyaya uyumunu sağlamak amacıyla cezasını toplum içinde çekmesidir. Bu süreçte hükümlü, belirli yükümlülüklere tabi tutulur ve sıkı bir denetime tabi olur.

• İnfaz Dosyasının Sevki: Ceza infaz kurumu, tahliye tarihinden önce dosyayı ilgili Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne UYAP üzerinden ve fiziki olarak gönderir.
• Müracaat Süresi: Hükümlü, salıverildikten sonra (kural olarak 5 gün içinde) müdürlüğe başvurmak zorundadır. Başvurulmaması, "firar" kapsamında değerlendirilebilir.
• Yükümlülüklerin Belirlenmesi: Komisyon tarafından; kamuya yararlı işte çalışma, imza yükümlülüğü veya belirli yerlere gitmeme gibi denetim planları hazırlanır.

Lehe Kanun Uygulamasında Usul ve İnfazın Durdurulması

Türk Ceza Kanunu m. 7 ve 5252 sayılı Kanun m. 9 uyarınca, suçun işlendiği zamanki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun farklıysa, hükümlünün lehine olan kanun uygulanır. Bu durum, kesinleşmiş ve infazına başlanmış cezalar için de geçerlidir. Lehe kanun değerlendirmesi yapılırken infazın durdurulması, telafisi imkansız zararları önlemek adına kritik bir usul aracıdır.

İnfazın Durdurulması Kararının Hukuki Niteliği

Hükmü veren mahkeme veya infazı yürüten savcılık, lehe kanun değişikliği nedeniyle yapılacak uyarlama yargılaması sırasında cezanın infazının devam etmesinin haksız bir mağduriyet yaratacağı kanaatindeyse, infazın durdurulmasına karar verebilir. Bu karar m. 98 kapsamında bir "duraksama" olarak değerlendirilir. Ancak erteleme (m. 17) taleplerinin reddi durumunda m. 98 yoluyla infazın durdurulması istenemez; zira erteleme bir "takdir" meselesidir, "hukuki bir duraksama" değildir.

Uyarlama Yargılamasında Karşılaştırma Yöntemi

Lehe kanun belirlenirken, her iki kanun hükümleri olaya bütünüyle uygulanır ve ortaya çıkan sonuçlar karşılaştırılır. Sadece ceza miktarı değil; erteleme, koşullu salıverilme süreleri ve güvenlik tedbirleri de bu karşılaştırmaya dahildir. 5252 sayılı Kanun m. 9/3 uyarınca yapılan bu işlem, soyut bir karşılaştırma değil, somut olaya dayalı bir simülasyondur.

"Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir... sabit kabul edilen eylem, 765 ve 5237 sayılı Yasaların her ikisinde de suç olarak tanımlanmış ise de... yeni unsurlar da dikkate alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır."

Kaynak: Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Esas No: 2005/4MD-44, Karar No: 2005/83

Belgeyi Gör

Adliye Pratiğinde İnfaz İşlemleri ve Kalem Akışı

İnfaz süreci mahkeme kararının kesinleşmesiyle başlar ve İlamat Masası'ndaki işlemlerle somutlaşır. Bir hukukçunun süreci doğru yönetebilmesi için kalemdeki işleyişi ve süreleri bilmesi elzemdir.

1. İlamın Kesinleşmesi ve İrsali: Karar kesinleştiğinde kalem, kesinleşme şerhli ilamı Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat Bürosuna gönderir.
2. Çağrı Kağıdı (Davetiye): Savcılık, erteleme sınırındaki cezalar için hükümlüye 10 gün içinde teslim olması için davetiye çıkarır. Bu aşama m. 17 başvurusu için son fırsattır.
3. Müddetname Tanzimi: Hükümlü teslim olduğunda veya yakalandığında, infazda kalacağı süreyi, koşullu salıverilme ve bihakkın tahliye tarihlerini gösteren müddetname düzenlenir. Müddetnameye itiraz, İnfaz Hakimliğine yapılır.
4. Kurum Belirleme: Cezanın miktarı ve suç tipine göre hükümlünün hangi tip ceza infaz kurumuna (Kapalı/Açık) gönderileceği belirlenir.

Sıkça Sorulan Sorular

İnfazın ertelenmesi talebim savcılıkça reddedildi, İnfaz Hakimliğine şikayet edebilir miyim?

Hayır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına (11. CD 2013/17777, 8. CD 2013/12392) göre, 5275 sayılı Kanun m. 17 uyarınca verilen ret kararlarına karşı bir yasa yolu öngörülmemiştir. İnfaz Hakimliğinin bu kararı denetleme veya yerine geçerek erteleme kararı verme yetkisi yoktur.

Birden fazla cezam var, her biri 3 yılın altında ama toplamı 3 yılı geçiyor. Erteleme alabilir miyim?

Hayır. İnfaz hukukunda sürelerin hesaplanmasında cezaların içtiması (toplanması) zorunludur. Toplam ceza 3 yılı (kasten suçlarda) geçtiği takdirde, her bir ceza ayrı ayrı erteleme sınırında olsa dahi erteleme imkanından yararlanılamaz (1. CD 2024/5581).

Konutta infaz kararı verildikten sonra iyileşirsem ne olur?

5275 sayılı Kanun m. 110/3 uyarınca durumunuz birer yıllık dönemlerle rapor üzerinden incelenir. İyileştiğiniz tespit edilirse İnfaz Hakimi konutta infaz kararını kaldırır ve kalan cezanızın infazı için ceza infaz kurumuna alınırsınız.

Mükerrir olduğum bir davada 2 yıl hapis aldım, infazın ertelenmesini isteyebilir miyim?

Hayır. 5275 sayılı Kanun m. 17/6-b maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilenler hakkında infazın ertelenmesi hükümleri uygulanmaz. Bu durum mutlak bir yasaktır.

---

Yasal Uyarı: Bu metin, 5275 sayılı Kanun ve ilgili yargı kararları doğrultusunda profesyonel hukukçular için hazırlanmış genel bir bilgilendirme notudur. İnfaz hukuku, sürekli değişen mevzuat ve her somut olayın kendine has özellikleri nedeniyle uzmanlık gerektirir. Burada yer alan bilgiler hukuki danışmanlık niteliğinde olmayıp, somut uyuşmazlıklarda profesyonel destek alınması önerilir.

Kaynakça

• 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun
• 4675 Sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu
• 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun
• Yargıtay 11. Ceza Dairesi, Esas No: 2013/17777, Karar No: 2013/16667
• Yargıtay 1. Ceza Dairesi, Esas No: 2024/5581, Karar No: 2025/2052
• Yargıtay 1. Ceza Dairesi, Esas No: 2022/10733, Karar No: 2022/8382
• Yargıtay 8. Ceza Dairesi, Esas No: 2013/12392, Karar No: 2013/24256
• Yargıtay Ceza Genel Kurulu, Esas No: 2005/4MD-44, Karar No: 2005/83
• Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yönetmelik
• Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlardan Hükümlü Olanlara Uygulanacak Tedavi ve Diğer Yükümlülükler Hakkında Yönetmelik

Ana Kategori Rehberi

Bu konunun genel çerçevesi için İnfaz Hukuku Genel Rehberi sayfasına bakabilirsiniz.