ictihat
8. Ceza Dairesi 2023/1832 E. , 2024/479 K.
# 8. Ceza Dairesi 2023/1832 E. , 2024/479 K.
8. Ceza Dairesi 2023/1832 E. , 2024/479 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2491 E., 2020/1407 K.
SUÇ : Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığının 29.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2019 tarihli kararı ile, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.
3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli kararıyla, duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu, sanık
hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanığın eyleminin ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu oluşturduğunun kabulü ile, sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; sadece müşteki beyanına dayanılarak hatalı karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, aracıyla seyir halindeyken katılan ile karşılıklı sollama yaptıkları, katılanın sanığa yol vermemesi üzerine sanığın katılanı sollayıp aracını önüne kırarak durdurduğu, araçtan inerek katılanı darp etmek ve aracının anahtarını almak suretiyle bir süre gitmesine izin vermeyerek cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanığın eyleminin ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu oluşturduğunun kabulü ile, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında suç adının "Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması" yerine "Kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
2. Sanığın dosyaya konu eylemi nedeniyle katılanın 11.05.2018 tarihli adli muayene raporuna göre basit şekilde yaralandığı, ancak kasten yaralama suçu ile ilgili Mahkemece hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, kasten yaralama suçundan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
3. Dosya kapsamı, sanık savunması, katılan beyanı, katılanın olay nedeniyle basit şekilde yaralandığına ilişkin adli muayene raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın trafikte seyir alindeyken katılanla karşılıklı sollama yaptıktan sonra katılanın kendisine yol vermemesi üzerine, aracını katılanın önüne kırmak suretiyle durdurmak ve anahtarını alıp darp etmek suretiyle katılanı bir süre bekleterek, aracıyla gitmesini engellemek şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu oluşturduğuna ilişkin, Mahkemece verilen mahkûmiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/2491 Esas, 2020/1407 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.