10. Ceza Dairesi 2024/3321 E. , 2024/19593 K.

# 10. Ceza Dairesi 2024/3321 E. , 2024/19593 K. 10. Ceza Dairesi 2024/3321 E. , 2024/19593 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/160 E., 2020/240 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması Yargıtay 10 Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/22491 Esas, 2022/11055 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2024 tarihli ve KD - 2024/11097 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde ; Olay tarihinde, sanık hakkında yapılan çalışma sonucu uyuşturucu madde ticareti yaptığı gerekçesiyle Manavgat Sulh Ceza Hakimliğince 11.02.2020 tarih ve 2020/308 D. İş. sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 139 ve 140 ıncı maddeleri kapsamında gizli soruşturmacı görevlendirilmesi ve teknik araçlarla izleme kararı alındığı, alınan kararlar ışığında Antalya İl Jandarma Komutanlığı Şube Müdürlüğü ekiplerince şüphelenilen Gizli Soruşturmacı ve Teknik Cihazlarla İzleme faaliyetlerine başlanıldığı, 22.02.2020 günü hakkında takibat yapılan sanıktan GS3 ve GS5 kodlu gizli soruşturmacılar tarafından 200,00 TL karşılığında yaklaşık 2 gram ağırlığında metamfetamin maddesi satın alındığı, bu alıma ilişkin gizli soruşturmacılar tarafından gizli kamera ile video çekimi yapıldığı ve 22.02.2020 tarihli tutanak tanzim edilerek yapılan faaliyetin kayıt altına alındığı, hakkında şartları gerçekleşmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayarak sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, ilk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesiyle ilgili eksiklikler göz önüne alınarak hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür. Somut olayda, olay günü gizli soruşturmacıların sanığın yanına giderek uyuşturucu madde almak istediklerini, kendisinde uyuşturucu madde olup olmadığını sormaları üzerine sanığın kendisinde metamfetamin olduğunu söylemesi üzerine sanığın aracına geçtikleri, akabinde uyuşturucu ticareti suçunun gerçekleştiğinin 22.02.2020 tarihli gizli soruşturmacı alım tutanağı, görüntü kayıtları ve tutanak mümzii gizli soruşturmacıların beyanlarından da sabit olması karşısında, soruşturma yapan gizli soruşturmacıların suç teşkil eden fiili yalnız pasif davranışlarla izleyip tespit etmek yerine, delil üretmek ve soruşturma başlatmak için kişiyi başka türlü işlemeyeceği bir suçu işlemeye sevk etme yönünde davranışlar sergilemiş oldukları, bunun da gizli soruşturmacı sınırlarını aştığı, kışkırtıcı ajan gibi hareket ederek faili suça teşvik etmiş olduklarının anlaşıldığı ve sanığın mahkûmiyetine esas alınan delillerin hukuka aykırı olarak elde edilen bu delillerden ibaret olduğu, Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarih, 2023/22178 Esas ve 2024/562 Karar sayılı ilamının da aynı yönde olduğu anlaşıldığından onama ilamının kaldırılmasına, itiraza konu bu hükmün de bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın, olay günü alıcı görüntüsüyle yanına giden görevlilere uyuşturucu maddeyi para karşılığında sattığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. Gizli soruşturmacı, adli kolluk görevlisi de olsa, delil toplama faaliyetlerini 5271 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin (e) bendi ve 161 inci maddesinin ikinci fıkrasına uygun bir biçimde gerçekleştirmesi halinde ele geçirilen deliller hükme esas alınabilecek olup, görevlilerin kışkırtıcı ajan sayılabilecek şekilde faili suç işlemeye teşvik ettiği hallerde ele geçirilen deliller hükme esas alınamayacaktır. Somut olayda, olay günü gizli soruşturmacıların sanığın yanına giderek uyuşturucu madde almak istediklerini söylemeleri üzerine sanığın kendisinde metamfetamin olduğunu söylediği, akabinde uyuşturucu ticareti suçunun gerçekleştiğinin 22.02.2020 tarihli gizli soruşturmacı alım tutanağı, görüntü kayıtları ve tutanak mümzi gizli soruşturmacıların beyanlarından da sabit olması karşısında, soruşturma yapan gizli soruşturmacıların suç teşkil eden fiili yalnız pasif davranışlarla izleyip tespit etmek yerine, delil üretmek ve soruşturma başlatmak için kişiyi başka türlü işlemeyeceği bir suçu işlemeye sevk etme yönünde davranışlar sergilemiş oldukları, bunun da gizli soruşturmacı sınırlarını aştığı, kışkırtıcı ajan gibi hareket ederek faili suça teşvik etmiş olduklarının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. Bu farklı gerekçeyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/22491 Esas, 2020/11055 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/1718 Esas, 2020/1672 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.06.2024 tarihinde karar verildi.