1. Ceza Dairesi 2023/146 E. , 2025/1286 K.

# 1. Ceza Dairesi 2023/146 E. , 2025/1286 K. 1. Ceza Dairesi 2023/146 E. , 2025/1286 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2760 E., 2021/2308 K. SUÇ : İntihara yönlendirme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği ve bu hükme ilişkin temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından, anılan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ölen ...'a karşı intihara yönlendirme suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2017/351 Esas, 2018/491 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında ölene karşı intihara yönlendirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 84/1. maddesi yollamasıyla 84/2 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2018/2760 Esas, 2021/2308 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'un istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik ve hatalı değerlendirmelerle sanığın mahkumiyetine karar verildiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ve gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, alt sınırdan uzaklaşılma gerekçesinin açıklanmadığına, sanık lehine hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, 3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, sanıklar ... ve ...’in eylemlerine iştirak etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, 4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ve gerekçeli karar hakkının ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği ve sanık ... lehine uygulanabilecek başkaca lehe hükmün de bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık ...'in ikinci kez mükerrir kabul edildiği İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2009 tarihli ve 2009/353 Esas, 2009/351 Karar sayılı mahkûmiyet ilamında ilk defa tekerrüre esas alınan İzmir (Kapatılan) 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2009 tarihli ve 2009/141 Esas, 2009/484 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamındaki hırsızlık suçu olduğu ve anılan suçun 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alınması sebebi ile Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak 19.11.2019 tarihli ve 2009/141 Esas, 2009/484 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının uzlaşmanın sağlanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan ilamın sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2018/2760 Esas, 2021/2308 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafileri ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2018/2760 Esas, 2021/2308 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafta yer alan "... ikinci kez..." ibaresinin çıkartılması suretiyle, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, Maktulün kızına yönelik cinsel istismar suçundan dolayı almış olduğu ceza nedeniyle cezaevinde olduğu sanıklarla aynı koğuşta kaldığı, sanıklardan ...'ın koğuşta lider gibi davranarak diğer tutuklu ve hükümlüler üzerinde baskı kurduğu, diğer sanıkların da sanık ...'ın yanında durup birlikte hareket ettikleri, maktul koğuşa geldiğinden beri maktule aşağılayıcı lakaplar taktıkları, maktulü darp edip paralarına zorla el koydukları ve özel işlerinde zorla çalıştırdıkları, maktulün korktuğu için şikayetçi olamadığı, maktulün işlediği suç nedeniyle cezalandırılması gerektiğini düşündükleri ve bu konuda maktule sürekli baskı yapmaya başladıkları ceza almamak için maktulün intihar ettiği mizansenini hazırladıkları, intihar etmesi konusunda sürekli olarak maktule baskı yaptıkları, intiharda kullanılacak ipi koğuşta ördükleri, incelenen kamera görüntülerine göre maktulün sanıklar tarafından ne kadar korkutulduğu ve sindirildiğinin açıkça görüldüğü, maktulün denilen her şeyi sorgulamadan yerine getirdiği, intiharla ilgili düzeneğin sanıklar tarafından hazırlandığı, ve sanıkların koğuştaki diğer arkadaşlarının uyumasını bekledikten sonra maktule sehpaya çıkarak ipi boynuna geçirmesini söyledikleri, zorlanan maktule bu konuda yardım ettikleri, maktulün üzerine çıktığı taburenin sanıklar tarafından itilip itilmediğinin tam anlaşılamadığı ancak maktulün tabure ayağının altından kayıp sallanmaya başladığında ... havliyle eliyle pencere kenarına tutunduğu bu sırada bir ayağının da tabure konulan sandalyede olduğu, bunu gören sanık ...'ın maktulün koluna vurarak tutunmasını engellediği ve maktulün boynundaki ipte ... çekişmeye başladığı, sanıkların odaya geçerek maktulün ... vermesini bekledikleri ve ara ara içeriye bakarak maktulün ölüp ölmediğini kontrol ettikleri, maktulün öldüğünden ... olduktan sonra da uzun bir süre oturarak neşeli bir şekilde sohbet ederek idareye ne şekilde haber verileceğini kararlaştırdıkları, yapılan plan doğrultusunda maktulün tesadüfen görüldüğü şeklinde diğer arkadaşlarına haber verdikleri ve idarenin haberdar edildiği, sanıkların sanki olaya çok üzülmüş ve şaşırmış gibi tiyatral hareketlerle arkadaşlarına ve gelen infaz koruma memurlarına görüntü vererek olayla bir ilgilerinin olmadığı intibasını uyandırmaya çalıştıkları sübut bulmuştur. Her ne kadar sayın çoğunluk sanıkların maktule yönelik intihara yönlendirme suçundan cezalandırılmalarına ilişkin kararın onanmasına hükmetmiş ise de bu karara katılmıyoruz şöyle ki; heyetimizce defalarca izlenen görüntü kayıtlarından, sanık ...'ın samimi anlatımlarından, sanık ...'ın anlatımları ile tanık anlatımlarından anlaşılacağı üzere, maktulün zayıf bir kişiliğe sahip olduğu ve yaşadığı ailevi sorunlar nedeniyle psikolojik sorunları olsa da intihar düşüncesinin olmadığı, intihar etmesi gerektiğinin sanık ... tarafından maktule dikte ettirildiği, diğer sanıkların da bunu desteklediği, esasen sanıkların maktulü öldürmeye karar verdikleri ancak ceza almamak için maktulün intihar etmesini uygun gördükleri ve bunun için bütün hazırlıkların ve düzeneklerin sanıklar tarafından temin edildiği, maktulün cebinden çıkan intihar mektubunun da sanıklar tarafından zorla yazdırıldığının anlaşıldığı, sanık ...'ın anlatımlarına göre sanık ...'ın olaydan sonra "keşke mektubu cebine koymasaydık bizden şüphelenecekler" şeklindeki anlatımından da bunun da intiharın inandırıcılığını artırmak için sanıklar tarafından hazırlandığının anlaşıldığı, her ne kadar sanıkların maktulü intihara zorladığı anlaşılmakta ise de buna ilişkin somut maddi delillere ulaşılamadığı ancak maktulün kendi rızası ile ipi boynuna geçirip tabureyi ittiği kabul edilse bile sanık ...'in anlatımlarına göre ölmemek ve kurtulmak için bir eliyle banyo penceresine tutunan ve bir ayağı ile de sandeleye basan maktulü kurtarmak yerine sanık ...'in maktulün eline vurarak kurtulmasına engel olduğu ve ipte sallanmasını sağladığı, maktul bu şekilde ... çekişirken tüm sanıkların seyrederek ölmesini bekledikleri böylece sanık ...'in sabit olan eyleminin kasten öldürme suçuna diğer sanıklar ..., ... ve ...'in ise kasten öldürme suçuna yardım suçundan cezalandırılmaları gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.